بسمه رب الشهدا؛ نگاه می کنم به ساعت؛ 12 دقیقه از نیمه شب گذشته؛ انگشترم توی طاقچه ست؛ نگاه به دیوار، کمی فکر کردم به امروزم و واقعا به امروزم ... امروزی که نماز صبحم خیلی با صفا نبود یعنی اصلاٌ اسمش را نباید گذاشت نماز صبح؛ بعد نماز صبح هم که خوابیدم و دیر بلند شدم؛ از صبح تا عیناً همین الان یک کار مفیدی برای رضای خدا نکردم؛ یک کار مفید یکی ...
بالاخره ادعای شیعه و نوکری امام حسین (ع) و حزب اللهی هم که دارم باید هم کاری نکنم اصلاً بی خیال کار، باید فکر کنم امروز چند بار دل آقا را شکستم ... وای بر من
کسی تا خودش نخواد آسمونی نمیشه من هم که فعلاً اسیرم؛ اسیر خودم دلم آسمون می خواد ولی باید پرواز کنم و نه اینکه فقط به آسمون نگاه کنم ...
یا حسین(ع)
پی نوشت: اگه خدا بخواهد از این جا اسباب کشی خواهم کرد ...
وبلاگ علی جمعه قربانی
